“`html

Bencana alam menguatkan kerjasama di kalangan petani

Satu kajian yang dijalankan terhadap petani di Ghana mendapati bahawa pendedahan berulang kepada risiko bencana alam, seperti banjir, meningkatkan kecenderungan mereka untuk bekerjasama dengan ketara. Individu yang paling terdedah bukan sahaja menunjukkan kecenderungan yang lebih kuat untuk bekerjasama, tetapi juga menunjukkan kebencian risiko yang lebih ketara. Kedua-dua kesan ini saling berkaitan, mencadangkan bahawa kebencian risiko mungkin mendorong permintaan untuk mekanisme insurans diri dan perlindungan kolektif.

Keputusan menunjukkan bahawa hanya sebahagian kecil daripada peningkatan kerjasama, iaitu lebih kurang 6.6%, boleh dijelaskan oleh peningkatan kebencian risiko. Majoriti kesan ini tetap langsung: kerjasama muncul sebagai tindak balas spontan terhadap bencana. Ini membuka peluang untuk strategi penyesuaian yang berasaskan usaha kolektif, yang boleh dirangsang oleh dasar awam. Sebaliknya, peningkatan kebencian risiko boleh mengurangkan strategi penyesuaian yang melibatkan pengambilan risiko, seperti pengambilan teknologi pertanian baharu.

Di kawasan luar bandar Ghana, di mana sumber pendapatan bergantung rapat kepada persekitaran, banjir yang kerap dan teruk mempunyai kesan ekonomi yang kekal. Petani yang tinggal berhampiran Sungai Volta Putih, yang lebih terdedah kepada banjir, mengalami kerugian hasil tanaman yang jauh lebih besar berbanding komuniti yang terletak 25-30 km dari sungai. Contohnya, semasa musim menuai 2017, petani yang paling terdedah kehilangan purata lebih daripada dua kali ganda beg jagung berbanding yang lain. Kerugian berulang ini menguatkan keazaman mereka untuk bekerjasama membina infrastruktur kolektif, seperti tembok penahan atau sistem saliran, untuk mengurangkan kerosakan pada masa hadapan.

Para penyelidik telah menjalankan satu eksperimen di lapangan untuk mengukur tingkah laku ini. Peserta, yang dibahagikan kepada kumpulan, perlu memutuskan berapa token yang mereka sumbangkan kepada barangan awam, dengan mengetahui bahawa setiap token yang dilaburkan akan digandakan dan dikongsi sama rata di kalangan semua. Petani yang paling terdedah kepada banjir menyumbang purata 51.6% daripada sumber mereka, berbanding 33.8% bagi yang lain. Perbezaan ini tetap ketara walaupun selepas mengambil kira faktor seperti pendapatan, umur atau tahap pendidikan.

Kebencian risiko juga dinilai melalui satu tugasan eksperimen di mana peserta perlu memilih berapa langkah yang mereka berani ambil di atas lalu lintas yang berbahaya, setiap langkah meningkatkan kedua-dua keuntungan berpotensi dan kebarangkalian untuk kehilangan segala-galanya. Petani yang paling terdedah kepada banjir menunjukkan kebencian risiko yang jauh lebih ketara, memilih purata 18 langkah berbanding 30 bagi yang lain. Ini mengesahkan bahawa persekitaran mempengaruhi keutamaan individu dengan mendalam.

Keputusan ini menonjolkan kepentingan kerjasama sebagai mekanisme penyesuaian terhadap risiko semula jadi. Dasar awam boleh memanfaatkan kecenderungan semula jadi ini untuk menggalakkan projek kolektif, seperti pembinaan sistem saliran atau peningkatan infrastruktur tempatan. Walau bagaimanapun, peningkatan kebencian risiko boleh menghalang pengambilan penyelesaian inovatif tetapi berisiko, seperti penggunaan varieti tanaman baharu atau teknik pertanian yang lebih produktif tetapi kurang selamat.

Secara ringkasnya, kajian ini menunjukkan bahawa bencana alam tidak hanya memusnahkan hasil tanaman: ia juga mengubah tingkah laku dan keutamaan penduduk yang terjejas, dengan menguatkan kerjasama sambil meningkatkan kebencian terhadap risiko. Dinamik ini menawarkan panduan untuk mereka bentuk campur tangan yang lebih berkesan di kawasan yang terdedah.

“`

Références du site

Référence scientifique

DOI : https://doi.org/10.1007/s11166-026-09488-8

Titre : Persistent risk of natural disasters fosters cooperation

Revue : Journal of Risk and Uncertainty

Éditeur : Springer Science and Business Media LLC

Auteurs : Ebo Botchway; Antonio Filippin